Standard Ochrony Małoletnich

1. Zasady bezpiecznych relacji personelu Placówki z Dziećmi:

Pracownicy SPZOZ-u (dotyczy wszystkich pracowników, w tym NOL-u oraz Zespołów Ratownictwa Medycznego):

• Działają dla dobra dziecka i w jego najlepiej pojętym interesie.
• Wszelkie działania podejmują w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych oraz swoich kompetencji.
• Informują dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania, słów, mogą o tym powiedzieć i oczekiwać odpowiedniej reakcji, pomocy.
• W komunikacji z dzieckiem zachowują cierpliwość i szacunek dla dziecka.
• Uważnie słuchają dzieci i udzielają im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji.
• Zawsze są przygotowani na wyjaśnienie swoich zachowań i działań.
• Zachowują szczególną ostrożność wobec dzieci które doświadczyły krzywdzenia.
• Każdą procedurę medyczną tłumaczą dziecku.
• Uzyskują zgodę dziecka i opiekuna prawnego, na wykonanie danej procedury medycznej.
• Nie okłamują dziecka.
• Wszyscy pacjenci mają prawo do wyrażania swoich emocji i zdania.
• Nie grożą ani nie wyrażają dezaprobaty w sposób uwłaczający godności dzieci.
• Nie stosują sarkazmu, dowcipków ani żartów, które obniżają samoocenę.
• Zabronione jest stosowanie wobec dzieci jakiejkolwiek formy przemocy.
• Zasady bezpiecznych relacji Pracowników z Dziećmi obejmują cały personel Placówki.
• Pracownik podczas kontaktu z Dzieckiem zobowiązany jest do zachowania profesjonalizmu, kieruje w stronę Dzieci komunikaty w sposób przejrzysty i niedyskryminujący.
• Podejmuje działania mające na celu przeciwdziałanie powstawaniu u Dziecka zawstydzenia, upokorzenia lub obrażenia go w sposób fizyczny lub słowny.
• Nie ujawnia osobom nieuprawnionym informacji o Dziecku.
• Nie podnosi głosu, nie krytykuje, nie krzyczy na Dziecko.
• Pracownik nie może wykorzystywać wobec Dzieci swojej przewagi fizycznej.
• Pracownik traktuje wszystkie Dzieci z zachowaniem szacunku do nich.
• Pracownik w obecności Dzieci nie może używać wulgarnego języka, wykonywać gestów powszechnie uznawane za obelżywe, pokazywać lub ujawniać Dzieciom treści
  o zabarwieniu erotycznym lub seksualnym.
• Pracownik zachowuje w poufności informacje uzyskane w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną pracą.
• W uzasadnionych sytuacjach dopuszczalny jest kontakt fizyczny Pracownika z Dzieckiem, w szczególności (lecz nie wyłącznie, po uzyskaniu zgody) w sytuacjach związanych
  z świadczeniem usług medycznych, takich jak:
  a) wykonywanie badania podmiotowego i przedmiotowego przez personel medyczny,
  b) wykonywanie zabiegów zleconych przez lekarzy
  c) udzielenie pomocy lekarskiej i przedlekarskiej.

2. Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dziecka

Pracownicy Placówki, (w tym również NOL oraz Zespoły Ratownictwa Medycznego podczas interwencji w warunkach domowych) posiadają odpowiednią wiedzę oraz przygotowanie do wykonywania swoich obowiązków, a w swojej pracy szczególną uwagę zwracają na:

• na to, czy Dziecko jest w brudnych, niechlujnych ubraniach;
• na to, czy Dziecko jest w należytym stanie higienicznym, odpowiednio umyte, uczesane, zadbane;
• na to, czy Dziecko jest głodne, lub z niezaspokojonymi potrzebami żywieniowymi;
• na to, czy Dziecko ma zapewnioną należytą opieką medyczną;
• na to, czy Dziecko przychodzi do Placówki w sposób przystosowany do aktualnie panujących warunków atmosferycznych;
• na to, czy Dziecko ma widoczne otarcia, zasinienia, obrażenia ciała w innej postaci (w tym m.in. ugryzienia, rany, których pochodzenie nie jest znane;
• na to, czy Dziecko w trakcie pobytu w Placówce/bądź w przypadku wezwania ZRM podaje informacje niewiarygodne, niemożliwe lub niespójne w zakresie ujawnionych na jego ciele obrażeń;
• na to, czy Dziecko pozostaje w stanie lęku lub obawy przed opuszczeniem Placówki
  i powrotem do domu lub pojawieniem się Opiekuna;
• na to, czy Dziecko wykazuje lęk lub obawę przed osobami dorosłymi, w tym Opiekunami lub Pracownikami;
• na to, czy Dziecko zachowuje się w sposób agresywny wobec innych Dzieci i Pracowników;
• na to czy Dziecko ucieka z domu lub reaguje agresywnie na widok Opiekuna;
• na to, czy dziecko w swoim zachowaniu przejawia zachowania agresywne lub seksualne.

 

3. Niepokojące zachowania Opiekuna wskazujące na możliwość krzywdzenia Dziecka to w szczególności (lecz nie wyłącznie):

• podawanie nieprawdziwych lub fantazyjnych okoliczności dotyczących powstania obrażeń
  u Dziecka;
• wyrażania się na temat Dziecka w sposób agresywny lub niestosowny, kierowania wobec Dziecka przez Opiekuna uwag o zabarwieniu agresywnym lub seksualnym;
• stosowanie wobec Dziecka surowej dyscypliny lub nadopiekuńczej postawy skierowanej wobec małoletniej, nadmierna pobłażliwość wobec działań Dziecka lub odrzucanie Dziecka;
• stany depresyjne, samobójcze lub apatyczne Opiekuna;
• agresywne zachowania Opiekuna;
• nieadekwatne zachowanie Opiekuna do otaczającej go rzeczywistości, zachowania skrajne, histeryczne lub przejawianie przez Opiekuna zaburzonego kontaktu z rzeczywistością;
• niespójnego, bełkotliwego wypowiadania się przez Opiekuna;
• zachowania Opiekuna w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, lub substancji odurzających (narkotyków);
• niewytłumaczalna zwłoka, w zgłaszaniu się do lekarza;
• niespójny wywiad, zmiana danych w wywiadzie;
• powtarzające się urazy w wywiadzie;
• brak jakiejkolwiek dokumentacji medycznej;
• brak zgody opiekuna na pełne badanie/ rozebranie dziecka;
• zaburzenia rozwoju psychofizycznego ( w tym zaburzenia mowy);
• brak realizacji obowiązku szkolnego;
• tiki, zaburzenia mowy.

 

4. Zasady postępowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego.

Policja 997 lub 112

 

Sąd Rejonowy Wydział Rodzinny i Nieletnich ul. Sportowa 14, 05-600 Grójec

nr tel (048) 664-83-11; Fax (o48)664-83-12    e-mail: rodzinny@grojec.sr.gov.pl

 

Prokuratura Rejonowa w Grójcu ul. Sportowa 14, 05-600 Grójec

 tel: (048) 664- 81-00          fax. (048)664-81-11

Rozpoczęcie procedury Niebieskiej Karty- poprzez wypełnienie formularza- „NIEBIESKA KARTA-A w obecności opiekuna prawnego lub faktycznego. W przypadku dzieci wszczęcie procedury może nastąpić w obecności rodzica , który nie krzywdzi dziecka lub w obecności innej osoby bliskiej dla dziecka, a także opiekuna faktycznego.

Formularz ten należy przekazać w ciągu 7 dni od daty wypełnienia do Przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego na adres: Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Białobrzegach  ul. Władysława Reymonta 11.

W przypadku dzieci, formularz „Niebieska Karta B” przekazujemy rodzicowi, opiekunowi faktycznemu lub opiekunowi prawnemu, którego nie podejrzewamy o krzywdzenie dziecka.
W przypadku braku możliwości przekazania formularza B, formularza tego nie przekazuje się.

 

6. Zasady przeglądu i aktualizacji standardów.

1. monitorowanie standardów powinno być podejmowane przez osobę wyznaczoną przez Prezesa, zgodnie z częstotliwością określoną w ustawie.
2. standardy podlegają monitorowaniu i modyfikowaniu podczas bieżącej pracy (wg potrzeb) oraz obowiązkowej weryfikacji co 2 lata.
3. wyznaczona osoba, sporządza protokół z przeglądu i oceny Standardów, w którym zamieszcza również wnioski z przeprowadzonego przeglądu i oceny, o której mowa w art. 22c ust. 6 ustawy.
4. w przypadku potrzeby aktualizacji Standardów Prezes wyznacza osobę, która wprowadza zmiany w Standardach, rekomendowane w protokole, o którym mowa w ust. 3.
5. ze zaktualizowanymi Standardami zapoznawani są pracownicy SPZOZ-u, pacjenci i rodzice pacjentów, zgodnie z zasadami określonymi w niniejszych Standardach.
6. zaktualizowane Standardy udostępniane są także na stronie internetowej SPZOZ-u,

 

7. Zakres kompetencji osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu SPZOZ-u do stosowania Standardów, zasady przygotowania personelu do ich stosowania oraz sposób dokumentowania tej czynności.

1. Ustala się, że osobą odpowiedzialną za przygotowanie do stosowania Standardów przez pracowników jest Prezes SPZOZ-u
2. Wszyscy pracownicy SPZOZ zapoznawani są ze Standardami osobiście.
3. Po zapoznaniu się ze Standardami i zasadami ich stosowania, każdy pracownik podpisuje imienne oświadczenie, które przechowywane jest w dokumentacji SPZOZ-u.

 

8. Zasady i sposób udostępniania rodzicom albo opiekunom prawnym lub faktycznym oraz małoletnim Standardów do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania.

1. Standardy udostępnia się na stronie internetowej SPZOZ-u oraz zostają wywieszone w widocznym miejscu w siedzibie SPZOZ-u w wersji skróconej przeznaczonej dla małoletnich.
2. Osobą odpowiedzialną za udostępnianie Standardów na stronie internetowej i w jej siedzibie jest Prezes SPZOZ-u.

 

9. Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu i udzielenie mu wsparcia.

Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu to:

• lekarz;
• pielęgniarka/ położna;
• ratownik medyczny

 

Osobami odpowiedzialnymi za udzielanie wsparcia małoletniemu są:

• lekarz
• pielęgniarka/ położna
• ratownik medyczny

 

10. Sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego.

Dokumentowanie zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego:

1) notatka służbowa;

2) dokumentacja medyczna

3) kopia części A „Niebieskiej Karty”;

 

Dostęp do dokumentacji mają wyłącznie osoby uprawnione, które zobowiązane są do zachowania w tajemnicy posiadanych informacji.

 

Udostępnianie dokumentacji/informacji w sprawie dziecka, w stosunku do którego istnieje uzasadnione podejrzenie jego krzywdzenia, odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

 

11. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone.

Każdy pacjent powinien czuć się w placówce dobrze i bezpiecznie. Dobrostan emocjonalny i psychiczny pacjentów oparty jest na cieplej i otwartej komunikacji, budowaniu zaufania, zapewnieniu odpowiedniego wsparcia emocjonalnego.

 

12 .Przemoc w SPZOZ nie jest akceptowalna, ponieważ:

• narusza podstawowe prawa dziecka: do godności osobistej, życia w poczuciu bezpieczeństwa;
• wywiera negatywny wpływ na dziecko poszkodowane i może powodować obniżenie poczucia własnej wartości,
• wywiera negatywny wpływ na sprawców poprzez utrwalanie nieodpowiednich zachowań,
• znieczulenie i zobojętnienie na krzywdę;
• ma tendencję do eskalowania i zwykle bez interwencji dorosłych sama się nie kończy;

 

11. Zachowania niedozwolone:

• agresja słowna,
• agresja fizyczna,
• cyberprzemoc
• zabronione jest noszenie i używanie niebezpiecznych narzędzi.

 

12. Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do sieci Internet.

Na terenie SPZOZ-u oraz w karetkach pogotowia ratunkowego zabrania się:

• nagrywania dźwięku, obrazu oraz fotografowania za pomocą telefonu lub innych urządzeń elektronicznych;
• SPZOZ nie umożliwia dostępu do Internetu

 

13. Procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w sieci Internet oraz utrwalonymi w innej formie.

Podstawowe formy zjawiska cyberprzemocy to: nękanie, straszenie, szantażowanie z użyciem sieci, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających, kompromitujących informacji, zdjęć, filmów z użyciem sieci oraz podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli.

Zadaniem pracowników SPZOZ-u jest prowadzenie w ramach profilaktyki i promocji zdrowia, edukacji na temat zagrożeń w internecie. Osobę zgłaszającą, że jest ofiarą cyberprzemocy,  należy zapewnić, że nie jest winna zaistniałej sytuacji oraz że nikt nie ma prawa zachowywać się w ten sposób wobec niej, a także podkreślić, że dobrze zrobiła ujawniając sytuację. Należy okazać zrozumienie dla jego uczuć, w tym trudności z ujawnieniem okoliczności wydarzenia, strachu, wstydu.

O sytuacjach, w których zostało naruszone prawo (groźba karalna – art. 190 kk, uporczywe nękanie, podszywanie się – art. 190a kk, zmuszanie do określonego działania – art. 191 kk, naruszenie intymności seksualnej, utrwalenie wizerunku nagiej osoby bez jej zgody – art. 191a kk, zniesławienie – art. 212 kk, zniewaga – art. 216 kk) powiadamiana jest Policja.

 

14. Zasady ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia.

• wspieranie rodziny – poprzez kierowanie adekwatnie do potrzeb do instytucji oferujących poradnictwo, konsultacje psychologiczne, terapię uzależnień, terapię dla sprawców przemocy, grupy wsparcia, warsztaty umiejętności wychowawczych;
• pomoc socjalna lub materialna poprzez kierowanie do instytucji oferujących pomoc socjalną.

NAJWAŻNIEJSZE PRAWA DZIECKA

 

• OCHRONA PRZED PRZEMOCĄ I WYKORZYSTYWANIEM
  Macie prawo do życia bez wyzyskiwania i wykorzystywania, nikt nie może was siłą zmuszać do zrobienia niczego, a zwłaszcza czegoś złego. Nikt też nie może zmuszać Was do pracy ponad siły ani wykorzystywać zarobkowo w inny sposób.Macie prawo do ochrony przed przemocą fizyczną, psychiczną i zaniedbaniem. Nikt nie ma prawa Was bić, prześladować i wykorzystywać w celach seksualnych. Macie prawo do ochrony przed wszystkimi formami wykorzystywania seksualnego. Nikt nie ma prawa dotykać Was w sposób, którego sobie nie życzycie i nakłaniać lub zmuszać Was do kontaktów seksualnych.Nikt (kolega, koleżanka lub dorosły) nie ma prawa Was uderzyć, wyzywać lub poniżyć w jakikolwiek inny sposób. Nikt nie ma też prawa wyśmiewać się z czyjegoś wyglądu czy zachowania. Prawo do ochrony przed przemocą oznacza, że bicie i poniżanie, znęcanie się, okrutne i poniżające traktowanie są niedopuszczalne i karalne.

 

• EDUKACJA I ODPOCZYNEK
  Macie prawo do nauki i dostępu do informacji, ale także prawo do czasu wolnego – wypoczynku zabawy czy korzystania z zajęć rekreacyjnych.
  Wasze prawo do nauki polega na tym, że jesteście uprawnieni do korzystania z bezpłatnej edukacji, bo państwo gwarantuje każdemu z Was bezpłatny dostęp do szkoły.

 

• PRAWO DO WYCHOWANIA W RODZINIE
  Macie prawo do wychowania w rodzinie, a rodzice zawsze powinni kierować się Waszym dobrem. Nawet, gdy rodzice nie są razem i mieszkają osobno, macie prawo do kontaktu z każdym z nich, chyba że to byłoby dla Was szkodliwe. Macie też prawo mieszkać ze swoimi rodzicami, chyba że nie byłoby to dla Was dobre, np. jesteście krzywdzeni.

 

• PRAWO DO PRYWATNOŚCI
  Nikt nie może w sposób arbitralny i bezprawny ingerować w Twoją sferę życia prywatnego, rodzinnego lub domowego, Nikt nie ma prawa poniżać i ośmieszać Cię . Macie prawo do tajemnicy korespondencji, prywatności i swobody wypowiedzi. Prawo do prywatności oznacza, że możecie dysponować własnymi rzeczami, nikomu nie wolno bez powodów wkraczać w Wasze sprawy osobiste i rodzinne. Prawa dzieci podlegają pewnym ograniczeniom, ale tylko w sytuacji, gdy chodzi o Wasze dobro i bezpieczeństwo.

 

• PRAWO DO SWOBODNEGO WYRAŻANIA WŁASNYCH POGLADÓW
  We wszystkich sprawach dotyczących dziecka Prawo do wyrażania własnych poglądów oznacza, że w ważnych dotyczących Was sprawach możecie wygłaszać swoje zdanie, opinie, własną wolę. Prawo to oznacza też, że nie możecie się z nikogo wyśmiewać, szydzić z jego wyglądu, zachowania, itp. Jeśli to zrobicie, naruszycie prawo kolegi/koleżanki do ochrony przed poniżaniem i dyskryminacją.

 

• PRAWO DO SWOBODY MYŚLI, SUMIENIA I WYZNANIA
  Swoboda wyrażania wyznawanej religii lub przekonań może podlegać tylko takim ograniczeniom, które są przewidziane prawem i są konieczne do ochrony bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego, zdrowia lub moralności społecznej bądź podstawowych praw i wolności innych osób. W realizacji tego prawa ochrona praw dziecka oraz praw rodziców wzajemnie się przenikają. Oznacza to, że macie przyznane prawo do wolności sumienia i wyznania, jednak możecie z niego korzystać pod władzą rodzicielską. Oznacza to, że rodzice mogą Was wychowywać zgodnie ze swoimi przekonaniami w sprawach religii.

 

• PRAWO DO SPECJALNEJ OCHRONY I POMOCY ZE STRONY PAŃSTWA
  Gdy znajdujecie się w sytuacji, gdy zostaliście pozbawieni czasowo lub na stałe swego środowiska rodzinnego lub gdy ze względu na swoje dobro nie możecie pozostawać w tym środowisku, państwo musi zapewnić Wam opiekę, m.in.: umieszczenie w rodzinie zastępczej, adopcję lub – gdy jest to niezbędne – umieszczenie w odpowiedniej instytucji powołanej do opieki nad dziećmi.

 

• PRAWO DO CHRONY ZDROWIA I OPIEKI MEDYCZNEJ
  Oznacza to, że macie prawo do jak najwyższego poziomu zdrowia i udogodnień przy leczeniu chorób oraz profilaktyki i rehabilitacji zdrowotnej oraz nie możecie zostać pozbawieni dostępu do tego rodzaju opieki zdrowotnej.

 

GDZIE MOŻNA POSKARZYĆ SIĘ, GDY WASZE PRAWA SĄ ŁAMANE?

Jeśli znacie kogoś, kto potrzebuje pomocy lub sami znajdujecie się w trudnej sytuacji, możecie zwrócić się o pomoc do wszystkich pracowników SPZOZ-u, którzy zgodnie ze ścieżką postępowania opisaną w „Standardach ochrony małoletnich”. Możecie też skontaktować się z policją (numer 112) oraz instytucjami niosącymi pomoc dzieciom.

 

Oto jedne z nich:

116111 – Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży;

800121212 – Dziecięcy telefon zaufania, prowadzony przez Rzecznika Praw Dziecka.